سایت بندپی Bandpay.ir

15 تیر ماه ، یادمان انقلاب مردم نشل

بازدیدها: 9

اهالی روستای ییلاقی نشل ، در تاریخ 15 تیر ماه 1358 در اقدامی همگانی اقدام به بازپس گیری مراتع خود پس از 80 سال نمودند که به انقلاب نشل معروف شد. به همراه گزارش و گزارش تصویری

سایت بندپی – روستای نشل در منطقه ای معروف به « بالا کوه بندپی » قرار دارد که در چند سال گذشته جزو محدوده شهرستان آمل شده است و در بین روستاهای بالاکوه بزرگترین و پر جمعیت ترین روستا است که علاوه بر جاده ارتباطی پریجا و لاریجان، دو جاده ارتباطی دیگر نیز دارد که یکی از آن جاده ها از روستاهای ناردشت و اندوار می­ گذرد و در نقطه ای به دو شاخه تقسیم می شود که یک شاخه پس از گذر از جنگل سیاه بیشه به جاده هراز وصل می شود و شاخه دیگر پس از گذر از روستاهای – تیران و شیرکلاه و چند روستای دیگر در منطقه پنجاب به جاده هراز وصل می شود و راه اصلی و پرتردد محلی ها همان جاده مسیر پنجاب است.

روستای نشل از روستاهای بسیار سرسبز و خرم منطقه جنوبی البرز است و از جاذبه های تفریحی و دیدنی بسیار بالایی برخوردار است. این روستای ییلاقی از جمعیت به نسبت بالایی برخوردار است و در مسیر ارتباطی خود با روستاهای زیبای دیگری نیز همسایگی دارد که عبارتند از پردمه، خرم، گریوده، ورزنه، ناردشت، برزودشت، اندوار، تیران و شیرکلاه و… که هر کدام از این روستاها خود بسیار زیبا و پر جاذبه هستند.

روستای نشل از گذشته به علت وجود جاذبه های طبیعی و مراتع سرسبز و چشمگیرش، بسیار مورد توجه اهالی منطقه بوده است و هنوز هم این مراتع، محل چرای گله های زیاد دام های گاو و گوسفند هستند. در ادامه به بحث بازپس گیری مراتع این روستای ییلاقی که به « انقلاب نشل » معروف شده است می پردازیم.

Neshel-Enq 14نشل در سال 1348

انقلاب مراتع نشل :

در اطراف روستای نشل مراتع بسیار غنی و زیبایی وجود دارد که در اصطلاح عامیانه و محلی به آن «پیشکوه» می گویند و این مراتع شامل (رسم، درنه، هنزا، خشک لارک، بوم، سیو کلسر و…) است که این مراتع از قدیم الایام در اختیار محل و دامداران محل بود که در آمدی متناسب با زمان خود از آن عاید محل می شد و خرج عمران و آبادی محل می شده است.

بنا به گفته معتمدین و بزرگان محل که هنوز هم تعدادی از آنها در قید حیاتند، درآمد حاصل از باج این مراتع و مراتع دیگر به صورت سرانه به کلیه اهالی محل تعلق می گرفت و در پایان هر سال بین اهالی تقسیم می شد ولی در حدود شصت و اندی سال قبل از انقلاب اسلامی ایران به این طرف، به دلیل نفوذ درباریان سرسپرده و دست نشانده در لایه های مختلف جامعه، بهترین و غنی ترین منابع مملکت در اختیار آنان بود و عملا مردم از دستیابی به حقوق حقه خویش منع می شدند تا اینکه پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران در ۱۳۵۷ و کوتاه شدن دست این قلدران و مالکان ناحق، با هدایت و راهنمایی چند تن از محلی های عزیز از جمله مهندس نادعلی (ممقلی) اکبرنژاد که نسبت به شرایط بوجود آمده در جامعه آگاه تر و بیدارتر بودند، کلیه اهالی محل اعم از ساکنان بومی و غیر بومی و کلیه افرادی که در شهرها و شهرستانهای دیگر ساکن و شاغل بودند، گرد هم جمع شدند و تصمیم گرفتند که به حاکمیت چند ده ساله ایل سنگسری (گروه کوچکی از دامداران ایل سنگسری که از گماشتگان و دنباله های آقای هژبر یزدانی بودند) در مراتع محل خاتمه دهند و متعاقب آن همه محلی ها به همراه دامها و دامداران محلی در فصل کوچ ایل سنگسری به مراتع پیشکوه رفتند و از ورود دام های سنگسری به مراتع محل جلوگیری کردند و دام های محلی را در آنجا ساکن کردند.

همزمان با مردم نشل در آن زمان مردم روستاهای لزور، هنزا و انوار و احتمالاروستاهای دیگر که آنان هم مانند ما اسیر ایل سنگسری بودند، به پا خاستند و بیرون راندن ایل سنگسری با همکاری و اتحاد مردم این چند روستا ممکن شد و در این بین دوندگیهای اداری و تلاشهای بی وقفه چند تن از هم محلی ها که در نهایت باعث قطع حمایت حکومت وقت از ایل سنگسری شد در این موفقیت بسیار موثر بود.

اشعار زیر در توصیف آن روزهای به یاد ماندنی است.

انقلاب نشـلی یسه بیه خــــــــــــار

سنگسری ره هـکردنه دمـــــــــــــال

آقـا چنگیز دوسه شه دیکــــــــــــونه

جمع هکرده چـــار پنشتا رفقــــون ره

ســوار بینه لنـــــــــــــدور بی زون نه

بزونه فیروزکوهـــــــــــــــــــه بیابوننه

وشـون برسینه لــــــــــــــــــزیر محل

ده تا آبــادی داشتــــــــه اون دور و ور

همهه جــا وسه هکـــــــــــنن صحبت

تـا سنگسری دس بویــــــــــــم راحت

هــــــم قسم بینه شورا با بــــــــــقیه

همه جـم بهینه در مسجد جامـــــــــه

کـه دیگر راه ندن سنگســـــــــــری ره

این نامردمان و ایــــــــــــــن اجنبی ره

اگر سوال پیش بموهـــــــــــه شمسه

نام ورمه اون پنج نفــــــــــر ره شمسه

اول بیه مهندس اکبـــــــــــــــــــــر نژاد

دوم بیه چنگیز رستم نــــــــــــــــــــــژاد

سـوم بیه محمد رضا حیـــــــــــــــــدری

چارم بیه حسین پور نشــــــــــــــــــلی

پنجـم بیه آقای دکتــــــــــــــــــــــر علی

هـم قسم بینه وشــــــــــــون با محلی

جـم و جور هکردنه نشــــــــــــــــلی ره

دوسنه شه بــــــــــــــــــــــــن دونی ره

راه بــدانه شه گسفن وره مــــــــــــارره

رســم سینو بزونه شه تــــــــــــــــلارره

کلنگ و بــل و چو و حتی تفنـــــــــــــگ

سنگ سری جا هکردنه جنــــــــــــــگ

تمام نشلی بوردنه پیشکـــــــــــــــــوه

بوردنه شه گسفن و خر و گــــــــــــــو

هر چی که کد بیه اون منزل ســــــــــر

وشون همه تش بزونه یک ســـــــــــــر

یاد نکنین شـــــــــــــــــــماها اتا چی ره

مهندس دس بیته شــــــــــــه زندگی ره

الا روز ونه کار بیه پاســــــــــــــــــــــــگاه

یا کمیته شیــــه یا شیــــه پاســـــــــــگاه

ستو در بیـارده دولت مردوننـــــــــــــــــــه

درس یاد بکرده زن و وچونــــــــــــــــــــــه

شه خـد ره نشل فدا هکــــــــــــــــــــرده

تـــا اینکه پیشکوه ره احیا هکــــــــــــــرده

هیچـــکس ره این محبت یاد نبونــــــــــــه

خدا پلی بی جواب نبونـــــــــــــــــــــــــه

الان شـومی اما سیو کلســــــــــــــــــــر

شـومی زاغ وزون یا رسم منـــــــــــــــزل

افتخار کـمی اما نشلیــــــــــــــــــــــــمی

بـه مثل رسم دستون قویمـــــــــــــــــــی

التماس کمه من جان خــــــــــــــــــــداره

حفظ هکنه شمه مال و شمــــــــــــــــاره

عکسهای زیر مربوط به وقایع آن روزهاست / عکس و متن : مجمع جوانان قمر بنی هاشم نشل

Neshel-Enq 01 Neshel-Enq 02 Neshel-Enq 03 Neshel-Enq 04 Neshel-Enq 05 Neshel-Enq 06 Neshel-Enq 07 Neshel-Enq 08 Neshel-Enq 09 Neshel-Enq 10 Neshel-Enq 011 Neshel-Enq 12 Neshel-Enq 13

این گزارش در تاریخ 15 تیرماه 1394 در سایت بندپی منشر شده است و به مناسبت سالروز انقلاب مردم نشل در سایت بندپی بازنشر شده است.

۴ پاسخ

  1. باسلام
    بخش هایی از این گزارش شما صحیح نیست و صرفا یکجانبه نگرانه و غیر منصفانه است و به نظر می رسد صرفا بر اساس شعر تقریبا بی محتوا آقایذعباس رستم نژاد باشد مرتع مذکور یعنی رسم که سابقا متعلق به طایفه آقاجانپورهای نشل و عمران پور های سنگچال بود به نوعی به صمدیان های سنگسری فروخته شد و بهتر بود مسیر قانونی آن طی شود چرا که اگر قرار بر برگشت این مرتع می بود باید به صاحبان اصلی آن یعنی آقاجانپورها و عمران پورها باز گردانده می شد نه همه افراد ، آن هم با تخریب و آتش زدن و بعضا غارت اموال دیگران

  2. سلام به نظرم شاید در اون زمان کار درستی به نظر می آمد ولیکن وقتی حالادقت می کنیم آتش زدن اموال دیگران کار منطقی نبود. وضمنا تولید گوشت و فراورده های آن در سطحی که سنگسری ها داشتند قابل مقایسه با اهالی نشل نبوده ونیست با این کارها بخشی از فعالیت عشایر سنگسری نابود شد که ضرر آن به اقتصاد ملی وارد شد .نگاه کنید به عنوان مثال با تصاحب اموال هژبر وانتقال آن به بنیاد مستضعان چه چیزی نصیب مملکت شد.هیچ اثری از آن همه دام نیست .
    الان هم ببینید جوانان نشلی کجا هستند آیابه شغل پدران خود ادامه دادند همه مهاجر تهران وآمل و غیره شدند .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دسته‌ها
آمار سایت
  • ۰
  • ۹۹۷
  • ۱,۲۷۸
  • ۳۷,۴۹۴
  • ۲۶۴,۸۵۳
  • ۷,۹۷۴,۲۸۴
  • ۶۵,۰۴۸
  • ۷۲۸
  • ۷,۲۸۸
  • ۲۴ اسفند, ۱۴۰۰